Email Listemize üye olun, haberler ayağınıza gelsin

Ömer EMECAN
omeremecan@sakaryayenihaber.com

Boza, şira ve salep

Harun Can Şerbetçi ile Düzce'deki görevim esnasında tanıştım...
Kendisi Düzce Gazeteciler Cemiyeti'nin İkinci Başkanı.
Çeyrek yüzyıllık bir gazeteci.
Daha ilk görüşte tahmin ettim, Boşnak ya da Arnavut olduğunu.
Sordum. Yanılmamışım.
Ben de Adapazarlıyım deyince, yüzü güldü. Hemşeriyiz diyerek başladı anlatmaya.
Saray Bosna taraflarından, 1940'lı yıllarda İstanbul Bayrampaşa'ya, oradan da Adapazarı'na gelmişler. Çocukluğu Adapazarı'nda geçmiş.
Diyor ki; Arnavut ciğerini, köfteyi ve yanında şırayı, salep ve bozayı ve hatta tulumba tatlısını Adapazarı'na bizimkiler getirmişler. Eski garajlarda, Yeni Cami' de az mı şıra ve salep sattık, diyerek eski günlerini hasretle yadediyor.
Soyadları da o sebeple Şerbetçi olmuş..Akrabalarından bazıları Küpçü soyadını almış. İlk adı Balaban olan Doğan Bisküvileri'nin sahibi Lütfi Küpçü bizim akrabalardandır, diyor.
Ömer Öngüt'le de akrabalıkları varmış.
Akraba çok bizde, Balkanlardaki Yenipazar (Novipazar) Belediye Başkanlığı görevinde bulunan Vasfiye Gosinaç da bizim akrabamızdır ki hala haberleşiriz kendisiyle, diyor.
Ve devam ediyor; Adapazarı'ndan Bingöl'e taşınmışlar bizimkiler. Bingöl'de yapamayınca Zonguldak'a, oradan da Düzce'ye gelip yerleşmişler.
Annesi Siirt'in Balca Aşiretindenmiş. Annem Kürt, Babam Boşnak, Benim eşim de Laz, diyor. Şu Alt Kimlik- Üst Kimlik meselesine çok kızdığını bildiğim için, Bu durum karşısında oğlu Feyyaz'ın ne olduğunu soruyorum.. Hiç bozuntuya vermeden "Bazılarına göre benim oğlum piç" diyor ve ekliyor; "Sapına kadar Türk benim oğlum, başka ne olacak ki?"
En son Düzce'ye taşındıklarını söylemiştik ya, orada da Boza, Salep ve Şıra işine devam ettiklerini ve geçimlerini o yolla temin ettiklerini anlatıyor.
Hani Orhan Veli'nin bir şiiri var ya Yeşilyurt Oteli diye, ona getiriyor sözü ve babasının o otelin önünde uzun yıllar salep sattığından bahsederek, şiirdeki salepçilerden birinin babası olduğunu vurguluyor. Ve Şiirin bir kaç dizesini ezbere okuyor hemen.

(Yeşilyurt Oteli Düzce'de Akçakoca caddesi üzerinde bulunan ve döneminin en iyi otellerinden birisiydi. Bu otel parti ileri gelenleri, sanatçılar ve şairleri konuk etmiştir. Orhan Veli'nin Yol Şiirleri'nde sözünü ettiği otel budur.)

"Düzce'deyim Yeşil Yurt Oteli'nde.
Otelin önü çarşı, Salepçiler salep satar otele karşı."

Aklıma Faik Baysal'ın Düzce'li Lokum Cemile şiiri geliyor..

İrfan Nişancık ya da Fahri Tuna gibi Sakarya'nın yerel tarihine meraklı dostlarımı tanıyıp tanımadığını soruyorum. Tanımıyormuş. Müsait bir zamanda tanıştırırım, diyorum.
Nasıl? Diye soruyor. Köşemde yazarım deyince, yüzü tekrar gülüyor. Akrabalar okursa onlarla da tekrar eski günleri yadetme fırsatımız olur, diyor.
Bu söz üzerine ben de eski günlerimi yad ediyor, Köftenin yanındaki şırayı. Soğuk kış gecelerinde sokak sokak dolaşıp boza satanları.. Üzeri tarçınlı sıcak salepleri ve Uzun Çarşı'nın başındaki turşucu'yu hatırlıyorum,yeniden...
Ve kendisine teşekkür ediyorum, bana eski günlerimi olduğu kadar, Sakaryalı olduğumu da hatırlattığı için..
Zaman değirmeni hatıralarımızla birlikte Eski Sakarya'yı da öğütüp duruyor acımasızca.
Ben Eski Sakarya'yı çok özlüyorum.

Yazı Tarihi : 20 Şubat 2010 Cumartesi

|Daha Fazla

Köşe Yazarları

	Şenol ÇİVİCİK Çifte bayram olsun

	Uğur KAYA AKP'li vekillerin referandum telaşı neden?

	İlhan OKYAR Bitirin şu işi

	Fikret BAYHAN Hayatımdaki Adalı günler

	İrfan NİŞANCIK Benim yaşamımda üç önemlim; "Ailem, Adapazarı ve Kitap"