ŞEKERDE YİYEBİLSİNLER
01 Şubat 2012 Çarşamba
MİLLİYET.com.tr. de ki habere göre: Gündem Çocuk Derneği'nin hazırladığı; "Türkiye'de Çocuğun Yaşam Hakkı 2011 Raporuna göre; Geçen yıl 815 çocuk önlenebilir nedenlerden dolayı yaşamını yitirdi." Emin olun bu haber beni çok farklı mecralara itti. Mesleğim gereği ömrünü hep çocuklarla beraber geçirmiş biri olarak içimi acıttı. Düşündükçe aklımın ve havsalamın almadığı çelişkiler geçti kafamdan.
Merak ediyorum yasal veya yasal olmayan şekliyle yazılı olarak bu ülkede bir çocuk tarifi var mıdır? Mesela bir aklı evvel çıkıp bir sokak röportajı yapsa yani önüne gelene çocuk nedir diye sorsa ne cevap alır? Vazgeçin röportajdan kendi kendinize sorun çocuk nedir diye? Kaç kişi bilir acaba çocuğun tarifini? Eğer bu sorunun cevabını bilsek bu ülkede çocuk yaştaki kızları evlendirir miydik? Eğer çocuk nediri bilsek onları o yaşında "Eşek kadar oldunuz" diyerek aşağılamaya dövmeye kalkar mıydık? Eğer çocuk olabilmenin tarifini biliyor olsak onlara taşıyamayacağı kadar yük yüklemeyi marifet sayar mıydık? Aslında çocuk denildiği zaman hepimizin akarı durur bilirim. Bu coğrafyanın hiçbir ferdi çocuğu için canını esirgemez onu da bilirim… Yanlışların nedeni kendilerincedir. Çünkü kendilerince yaparlar çocuk kelimesinin tarifini… "5-6-7 Yaşlarında söz dinleyen, uslu, bırakılan yerden kalk demeden kalkmayan hatta canı yansa da ağlamayan, komşunun evinde adabı muaşeret kurallarına uyan, arada birde benim çocuğum dedirten bir obje." diyerek… Ha birde Allah korusun kaybettikleri zaman farkına varırlar çocuklarının… Diğer zamanlar yani çocuğun bir hatası olduğunda, yani çocuğa şiddet uygularlarken, onu istihdam ettiklerinde, hatta karnesine zayıf getirirken veya herhangi bir ihmalinin veya hatasının olduğunda asla çocuk olduğu hatırlanmadan muamele görülür.
İşin bir başka tarafı da özelliklede benim ülkemde acaba çocuk sadece ailelerin inisiyatifine bırakılabilinir mi? Her fırsatta bu ülkenin geleceği olarak görülen çocuklar için bir devlet politikası gerekmez mi? Haksızlık etmeyelim mutlaka vardır. Ancak yeterlimidir? Bu konu bu ülke için yeterince önemlimidir. Üzerinde çalışılıyor mu? Mutlaka bu soruların cevapları alınmalıdır….
Beni bu kadar düşünceye salan bu haberin aslında ayrıntılarını vermek istemiyorum. Ancak çocuk ölümlerindeki rakamların yüksekliği ve bendeki infial ayrıntıda saklı… Çünkü önlenemez çocuk ölümlerinden bahsetmiyorum. Bu konudaki ihmal cezalarının azlığından bahsediyorum. Elbette konu çocuk oldu mu kimseden kasıt beklemezsin. Ancak çocuk haklarını ve çocuğun tarifini kendimize göre yaptığımızda iş çığrından çıkıyor.
Bu ülkeye yapacağımız en büyük hizmet çocuklarımızı onlar için tehlike olan her şeyden korumak, kendilerini koruyacak ve geliştirecek her türlü donanıma kavuşturmak ve onlara sağlıklı bir dünya bırakabilmek olmalıdır….
Aksi taktirde kimsede yaşam sevinci kalmaz.