Deprem oldu; Yıkıldık, dağıldık, parçalandık ama çok çabuk toparlandık. Yeniden küllerimizden doğarak her geçen gün güzelleşen ve büyüyen bir şehir olduk. Sivas yollarında bir daha şarampole yuvarladık. Canımızdan can koptu! Serdivan Stadı'na inen yaralı taşıyan helikopterleri binlerce insan karşıladı. O çocukları öz evlatlarımız gibi bağrımıza bastık. Yaralarına merhem olduk. Acılar acımız oldu. Paylaştık, bir somun ekmeği paylaşır gibi…
2010 yılının Mayıs ayında evimizde berabere kalarak tarihinde ilk defa 3.Lig kâbusu gören takımımız 85.dakika golüyle 2.Lig'de kaldı! Saha içinde ve tribünde yaşananlar hala gözlerimin önünde…
2010-2011 sezonunda gerçek bir kurtuluş savaşı mücadelesi verdik. Bir külkedisi hikâyesi yarattık ve yeniden doğduk. Sakarya'nın azgın sularıyla beslenen verimli topraklarında futbolun beşiği Adapazarı'nda…
Bitmiyor ki dertler! Çile çekmek bu memleketin kaderi olmuş. Önce iki oyuncumuzu kaybettik ardından hepimizi çok üzen malum 2-7'lik skoru yaşadık. Peki, şimdi ne olacak? Ne mi olacak? Çok basit; Sevgili Şaban Yıldırım ve Sakaryaspor futbol takımı bir hikâye daha yazacaksınız. Yeniden doğacak, yeniden başaracaksınız. Şaban hocanızın size inandığı gibi bende size inandım ve inanmaya devam edeceğim.
Düştükten sonra yerden kalkmayı en iyi biz biliriz. Bu bizim genetiğimizde var. Sakaryalılık bunu gerektirir. Ha bir de arkanızda duvar gibi duran Tatangalar var. O zaman yürüyün be çocuklar sizi kim tutar! Bir daha Sakarya mahşere kadar