21 Nisan 2018

Av. Zeynep SOYDAN ÜNLÜ25 Ekim 2017 , Çarşamba

Av. Zeynep SOYDAN ÜNLÜ

Ortadoğu parkı

Mahallemizde küçük bir parkımız var. Bir salıncak, iki kaydırak, bir tahterevallinin olduğu… Havalar güzel oldukça gitmeye çalışıyoruz. Fakat bizim parkımız maalesef Kanada’dan Almanya’dan arkadaşlarımın attığı fotoğraflardakine benzemiyor. Bizde geniş yeşilliklerde bisiklet sürülmüyor. Çocukların sahip olduğu asgari şartlar aynı değil.
Gidip gözlem yaptığınızda, hayatın herkes için televizyonlardaki gibi ya da her şey günllük gülistanlıkmış gibi gösterildiği renkli dünyalarda geçmediğini çok acı bir şekilde anlıyorsunuz. Bu sadece bir mahallenin bir parkı. Burada geçirilen birkaç saat.
Bizim parkımız Ortadoğulu. Ortadoğu’nun acı yüzünü biz orada görüyoruz. Gitmeye gerek yok. Çeşit çeşit çocuk var. Yaşam şartlarına şahit olmadım, maddi durumlarını bilemem benim bildiğim çocuklarının parklardaki savunmasız halleri.
Parkta da küçük bir Arap kızı vardı. Memleketini bilmiyorum. Arap kızı dedim çünkü simsiyah kıvırcık saçlı, kapkara gözlü beyaz tenli, miniminnoş bir şey. 2-3 yaşlarında.
Yavrum ona pek de göz kulak olmayan bir ablasıyla, ya da akrabası mıdır bilemiyorum, parkta oynuyor. Ayağında bir terlik. Çorap bile yok. Ben oğlumu kaydırak ıslak diye kaydırmıyorum. Ona bunu söyleyen yok. Ben dedim. Dil de bilmiyor ki. Anlamadı.
Acaba anası, babası var mı, kimlerle kalıyor. Bunu yaşayan, böyle yaşayan bizim vatandaşlarımız yok mu, var. Yurtlarda kalan kimsesizlerimiz var mesela. Ama bu yavruya da çok üzüldüm. Sen kalk nerelerden, dilini de bilme gel. Ayağında bir çorapçık olmadan, küçücük halinle ülke nedir, vatan nedir, vatandaş nedir bilmezken, yabancı bir memlekette yaşa. Yazık be kardeşim bu çocuklara. Diyeceğim o ki eskiden doğu şehirleri Ortadoğu’ya daha yakın, daha çok göç alırken artık biz de savaşın gerçekleriyle beraber yaşıyoruz. Çocuklarımız aynı parkta oynuyor mesela. (Aşı mevzularına bu yazıda değinemiyorum.) Şimdi bu kadar iç içe bir yaşantı söz konusu olacaksa disiplinin elden bırakılmamasından yanayım. Çünkü ben yine çocuk bazında düşünüyorum ki onlar yarının büyükleri olup bizden sonra buralarda yaşayacaklar, bizim çocuklarımızla okullara gidiyorlar, aynı sosyal yaşantı içinde varlar ve var olacaklar. Zaman ne gösterir bilinmez ama şuanda aynı mekanlarda yaşıyoruz. 
Çocuk kavramının da sizi bizi olmadığını düşünüyorum bu sebeple beraber yaşanan süre içinde gerek sivil toplum kuruluşları gerekse devlet eliyle iplerin sıkı tutularak asgari yaşam şartlarının sağlanmasının gerekli olduğuna inanıyorum.


 


Bu yazı toplam 1 defa okundu.
UYARI: Sitemizde yayınlanan yazarlara ait yazılar, yazarların görüşüdür ve yazarları sorumludur. SAKARYA YENİHABER GAZETESİ sorumlu değildir. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişiye aittir ve SAKARYA YENİHABER GAZETESİ sorumlu değildir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.

Arşivde Tarihe Göre Arama Yap

Arşivde Ara


 

 


 

 



 



Site İçi Arama

 

Anket Sorusu Diğer Anketler

24 HAZİRAN SEÇİMLERİNDE HANGİ PARTİYE OY VERECEKSİNİZ?

PUAN DURUMU


altın


SAKARYADA HALI YIKAMA SAKARYA HABERLERİ Sakarya'da Kiralık VinçSakarya OtelleriSakarya OtelSAKARYA HALI YIKAMASAKARYA DÜĞÜN SALONLARIİZMİR YOGA