Boşanma davalarında EYS/ebeveyne yabancılaştırma sendromu yazısını arkadaşına e-posta gönder

Adınız :
Kimden : Kime :
Mesajınız :

Boşanma davalarında EYS/ebeveyne yabancılaştırma sendromu30 Ocak 2019, Çarşamba

Evlenmek nasıl en tabii haklardan biri ise boşanmak da aynı şekilde. Kimse yola boşanmak için çıkmıyor lakin boşanan ailelerin en travmatik yanını çocuklar oluşturuyor.
Öncelikle çocukların ana-babası anlaşamayan, birbirini sevmeyen saygı duymayan, sürekli kavga ve gürültülü bir evde yaşamasından ise ana ya da babasından biri ile sakin bir evde yaşaması evladır.
Fakat çocukların boşanmalarda koz kullanılmadığı sürece bu durum böyle. Biz eş olmak ile ana baba olmak arasındaki farkı çok da anlayamıyoruz. Bizim sevmediğimiz, görmek istemediğimiz kişinin çocuğumuzun anne ya da babası olması düşüncesi hırsımızın arkasında kalıyor. Bunu göz ardı ediyor ve başlıyoruz çocukları ana ya da babasına karşı işlemeye. Ne kadar hatalı bir davranış. Ayrıca bu durum velayetin değişikliği davasında da önemli bir noktayı oluşturuyor.
Bu durum özellikle küçük çocuklarda anne ya da babanın eksikliğini daha çok ön plana çıkararak ruh dünyalarında duygu durum bozukluklarına yol açılabiliyor.
Burada ebeveyne yabancılaştırma sendromu ortaya çıkıyor. Bu durumlarda çocuğun beyni yıkanarak diğer ebeveyninin düşman olduğunu zannetmesi sağlanır. Bu, çocuğun önünde diğer ebeveyne kötü sözler sarf etmekten, diğer ebeveyn ile görüşmesinin engellenmesine, bunun için önceden başka faaliyetler hazırlanmasına kadar uzanır.
Araştırmalara göre çocuğun boşanmaya başarıyla uyum sağlaması için en önemli faktör, her iki ebeveynle de görüşmesi gerektiği yönündedir. Bir çocuk nasıl olur da anne ya da babasını uzun veya kısa bir süre hiç görmemeyi hoş karşılar?
Çocuğun görüşememe yüzünden uğrayacağı zarardan korunma hakkı vardır. Bu yüzden çocuğa gerçekte ne anlatıldığını öğrenmeye çalışılmalıdır. Çocuk beraber yaşadığı ebeveynin düşüncelerini taklit ediyor olabilir. Zaten ebeveynlerinden birini kaybetmiş olan çocuk, diğerini de kaybetmekten korkabilir.
Çocuk görüşmeye HAYIR dediğinde bunun anlamı şunlar olabilir: “Evet” “Bilmiyorum” “anne ya da babamı incitmek istemiyorum” Sorun çocuğun seçim yapma özgürlüğüne sahip olmaması ve her şeyden önce krizden kurtulmayı istemesidir. Çocuk anne-baba arasındaki çekişmenin farkındadır, görüşmenin birlikte yaşadığı ebeveynini kızdıracağını düşünür.
Ama yıllar geçip de bir yetişkin olduğundan geçmişte yaşanan bu durumu çok daha farklı değerlendirerek görüşmeme kararından büyük pişmanlık duyabilir. Çocuklarımızın sağlıklı bir birey olması için, mutluluğu için çocuğunuzu diğer ebeveyne düşman yetiştirmeyin. Eşinizden boşansanız da çocuğunuzu da boşatmış olmayın. En büyük kötülüğü çocuğunuza yapmış olursunuz.