Büyünce ne olacaksın?

                                                      

        Toplumun yapı taşlarıyız her birimiz dünyayı hedefleyip hedefi vurduktan (doğduktan)sonra.

Dünyada en çok icadın, hayallerin, zenginliğin bulunduğu yer mezarlıkmış çünkü mezarlık hiç gerçekleşmemiş hayaller, fikirler, hiç harcanmamış servetler ve hiç olamamış mesleklerle doluymuş.

         Bir ekim sabahı açmıştı gözlerini hastanenin soğuk duvarlarına iri iri, bir an önce büyümek niyetiyle bebeğimiz.

İyi ki gelmişti iyi ki benimdi demişti annesi, zaman geçmişti emzikliliği bitmişti. Çıtır çıtır halleriyle ailenin mucizesiydi, her çocuk kendi ailesi için özeldir ama Elif gerçekten çok özeldi hatta çoğu insana ders verecek nitelikteydi. Doğduğu ailenin zorlu koşullarına inat hep iyi gelen, hep düşündürten bir melekti. Büyüyüp yeşerdikçe insanlığa iyi geleceği belliydi.

Her geçip giden baharda, mevsim geçişlerindeki değişim gibi Elif’te büyüyünce ne olacaksın sorusuna her seferinde farklı cevaplar verirdi.

İlk bebeği olduğunda barbi

İlk a-b-c öğreniminde öğretmen

İlk kavgasında polis

İlk çakmak kıvılcımına itfaiyeci

Annesinin ani ölümünde doktor olacağım diye uzadı durdu liste.

 Anası ona hep kınalı kuzum diye hitap eder ve öyle severdi ama artık hep anne yokluğunun acısını çekecekti. Acımasızca geçen zaman bir baharı daha getirmişti ve büyüyünce sen ne olacaksın bakalım sorusuna maruz kalan Elif “kuzu olacağım” cevabıyla annesini çok özlediğini, ölümünü atlatamadığını anlayan herkes çok üzülür ve yoğun bir sessizlik hakim olur. Zaman geçtikçe büyüdükçe, yılların bilindik sorusu önüne geldikçe Elif’in cevabı hep aynıydı, kuzu olmakta kararlıydı. Sürekli kuzu olmak isteyen cevaplara alışmıştı herkes aslında. Fakat bir gün sınıfta arkadaşı lakabın kuzu kaldı “sen niye kuzu olmak istiyorsun ki?” diye sorunca Elif” önce annemin kuzusuydum, Büyüyünce de kavurma olup kendi yağımla kavrulacağım” der ve hikaye burada biter...

 Siz bu hikayenin  neresinde siniz ?

Siz büyüyünce ne olmak istersiniz?

YORUM EKLE
YORUMLAR
Şevkani Adanur
Şevkani Adanur - 3 ay Önce

Kişiliğimizi gereğinin hiç planlamada herkesin yarasına merhem olmayaya çalışmakmış meğer mesleğimiz.artik yorulduk dinlenmeye çabalıyoruz bütün mesleklerden emekli olup kendimizi yaşama zamanı.şimdiki mesleğim kendini bulmaya çalışan kâşif.

Hera Yılmaz
Hera Yılmaz - 3 ay Önce

Bu hikaye nin hala liste yapan yerindeyim ölüm ötesi hayaller yıldız Hn çok gönüllere dokunan bir yazı olmuş tebrikler

Ayşegül Keskin
Ayşegül Keskin - 3 ay Önce

Keşke büyüyünce de hepimiz çocuklar gibi saf kalabilsek, özümüzü kaybetmeden sadece insan olsak.. Kaleminize sağlık Yıldız hanımcım.