Kirli cümleler

Her birimiz, gereğinden fazla yoğun bir hayat yaşıyoruz. 24 saat içinde, birçok cümle düşüyor dilimizden. Birçok cümle duyuyor kulaklar. Birçok düşünce, tur atıyor zihnin içinde. Her türlü olay görüyor gözler. Her duyguya selam çakıyor yürek ve her gün, noktaya hasret kalan virgüller ile, yeni güne teslim oluyor.
Bu kadar “çok’’ olan bir hayat yaşarken, neden her zaman yarım kalıyoruz bilmiyorum. Doymuyor, hiç bir zaman olana “eyvallah’’ diyemiyor, her zaman daha fazlasını, her zaman daha iyisini istiyoruz. Yaşanılan her duygunun, kendine özgü bir değeri, kendine özgü bir anlamı var aslında. Ancak bizler, geçici hayatin, bitmeyen işleri yüzünden, ne yaşamın fısıldadığını duyabiliyor, ne de kapıyı çalan duyguların getirdiğini görebiliyoruz.
Her insan, her zaman, dünün yarım kalan işlerinin peşinden koşuyor. Her zaman, bir şey arıyor adeta. Yorum, dedikodu ve gıybet yapacak. Huzurlu bir gün, gündem ve huzurlu bir ortam inşa etmek, açmıyor bizi. Görüntüsü insan olan her bir canlı, dilden düşen her sözün, sebebini araştırıyor, her yapılan eyleme bir anlam yüklemeye çalışıyor ve her şeyin sonunu düşünüp, bugünü kirletiyor.
Sevgiden değil de, öfkeden besleniyoruz sanki. Kavga etmekten gıda alıyor, bir şeye itiraz etmeyi, çok büyük farklılık sanıyor, bizim gibi olmayan, bizim gibi düşünmeyen insanlara, leke atmayı kendimizde hak görüyor ve koca hayata, at gözlüğüyle bakmaya, “tercih mesafesi’’ diyoruz . Bizler nasıl bu kadar kini nefreti seven, nasıl bu kadar egolu bir millet haline geldik bilmiyor, bilemiyorum. Oysa her insan, farklı bir renk katıyor dünyaya. Her söz, farklı bir iz bırakıyor yüreğimizde. Farklı düşüncelere, farklı diyarlara götürüyor her birimizi.
Olmadı, olmuyor ve hiç bir zaman olmayacak işte. Hayat, hiç bir zaman istediğimiz gibi davranmayacak. Yarınlar, gece yatarken planladığımız gibi geçmeyecek. Eksiksiz bitmeyecek hiç bir gün. Hayatın yara açtığı yeri, ya gelip geçen zaman tamir edecek, ya da “merhaba’’ ile gelen bir yürek… Ne olursa olsun, hangi vesile ile olursa olsun, insan ruhu, bir şekilde tamir olup, yoluna devam ediyor.
Cümlelerin kirli olanı da var, pırıl pırıl olanı da. Cümlelerin sevgi yanı da var, nefret yanı da. Cümlelerin huzur vereni de var, acı vereni de.  Cümleler ile yaşıyoruz hayati. Cümleler ile öfkeleniyor, cümleler ile kırıyor, cümleler ile kırılıyor, cümleler ile nefret edip, cümleler ile seviyoruz.
İşte bu yüzden, arkadaşlıkta, dostlukta, kadın erkek ilişkisinde, siyasette ve kısacası hayatin her yerinde, dilden düşen cümlelere, dikkat edecek insan. Cümlenin nereye doğru yol aldığını, vardığı yerde, ne şekil vereceğini bilecek. Çünkü, cümleler bazen hayati kirletiyor, bazen de hayata huzur veriyor. Kirli cümlelerden uzak, huzurlu bir dünya dileğiyle.  

YORUM EKLE

banner22

banner21