15 Ağustos 2018

Ömer EMECAN7 Nisan 2018 , Cumartesi

Ömer EMECAN

ABDULLAH ÇELİK KOCA BİR ÇINARDI

Geçen haftaki yazıma; “Üstad-ı Azam Abdullah ÇELİK Hocama geçmiş olsun” dileklerimle başlamış idim. Bu hafta da, vefatı nedeniyle birkaç kelam etme mecburiyetimiz hâsıl oldu.           
Kendisiyle, 1970’li yılların başında tanışma şansımız olduydu. 1969 yılında Ali Dilmen Lisesine başlamışım. İçimde, şiirle ilgili fırtınaların estiği yıllar.                                                                           Kendisi, Uzun çarşının kıyısındaki Bakırcılar İçi sokağında Bizim Sakarya Gazetesinin Yazı işleri Müdürü olarak görev yapıyor.                                                                                      
Yazdığım şiirlerimden birini kapıdan doğru uzattım kendisine.                                                                Ve hemen dönüp yola koyuldum. Yaşım henüz 14- 15…                                                                        Elden verdiğim şiirin altında adımı görmüş olacak ki, hemen seslendi arkamdan: “Oğlum- oğlum, bu Ömer EMECAN’a selam söyle. Biz de okurlarımız da onun şiirlerini çok beğeniyoruz. Bir ara gelsin, hem bir kahvemizi içsin ve hem de tanışalım kendisiyle”                                                                                                                                              
O kadar sevindim ki, “Ömer Emecan benim” diyemedim.                                                           Tamamdı, Şairliğim bir büyük usta tarafından onaylanmıştı.                                                    
Aradan 30 yıl kadar geçtikten sonra anlattım bu hatıramı kendisine. Dedi ki: “Bizim görevimiz arkadan gelen nesillerin, bir şekilde önünü açmaktır. Gördün mü bak, o Ömer Emecan’ın hem şiirlerini ve hem de Köşe Yazılarını büyük bir beğeniyle okuyanlardan biri de benim”                                                                                                                                 
O an gözlerindeki mutluluk ışıltılarını görmenizi isterdim. Aradan yıllar geçti. Emekli olup, Adapazarı Yahyalar Mahallesinde ikamet etmeye başladım. Bir akşamüstü AKM’ye gidip bir çay söyledim kendime. Bir de sigara tüttürmeye başladım. Bu arada sigaraya 45 yaşımdan sonra başladığımı da söylemiş olayım.                                                            
Her neyse, yaktığım sigara daha yarım olmamıştı ki Abdullah Çelik Hoca, karşımda dikilmiş gözümün içine doğru bakıyordu. Daha şaşkınlığımı atlatamadan söze girdi: “Emecan sen sigara içiyor muydun?”      Hiçbir cevap veremedim.                                                                                                              Ayağa kalktım. Sigarayı arkama doğru götürerek sakladım. Meşhur fötr şapkası başındaydı. Devam etti: “Bana bak Emecan, bizler yazan insanlar olarak her daim toplumun gözü önündeyiz. İnsanlar ve bilhassa gençler, bizim yazdıklarımızın yanında hal ve hareketlerimize de dikkat eder ve örnek alırlar. Şunu unutma ki Ömer EMECAN’ın sigara içmeye hakkı yoktur”                                                                                                                           
Utandım tabii ki. Birkaç gün sonra, aynı yerde gene sigara içerken yakaladı beni. Ayağa kalkmama fırsat vermeden: “Köşe yazımda, Ömer EMECAN Sigara içiyor, diye yazacağım” dedi.                                                                                                                  
İşi yumuşatma adına: “Sayın hocam, bir şair ki, çay içerken, yanında bir de sigara tellendirmiyorsa, ben onun şairliğinden şüphe ederim” dedim.                                   
“Ustaca bir cevap ama kabul etmiyorum”, diyerek son noktayı koydu.                             
Onun kadar kaliteli insana az rastladım ömrümde. Kendime örnek aldığım az sayıdaki insanlardan biridir. Mesela, gençlerin önünü açma konusunda en önemli üstadım odur. Bu konudaki yazılarıma tahammül eden Sakarya Yenihaber Gazetesi Yönetimine de bu vesileyle bir teşekkür borcum olduğunu dile getirmeliyim. Benim de önümü açanlardan biri olan Abdullah Çelik Üstad, Koca bir çınardı. Şimdi onun adının yaşatılması için kollar hemen sıvanmalı, adı bir şekilde ölümsüzleştirilmelidir.                                                                                          
Ailesinin, sevenlerinin ve Sakarya Basınının bu büyük acısını gönülden paylaşıyor, başsağlığı, rahmet ve sabırlar diliyorum. Kabrine nurlar insin büyük Üstadım.


Bu yazı toplam 1 defa okundu.
UYARI: Sitemizde yayınlanan yazarlara ait yazılar, yazarların görüşüdür ve yazarları sorumludur. SAKARYA YENİHABER GAZETESİ sorumlu değildir. Küfür, hakaret, rencide edici cümleler veya imalar, inançlara saldırı içeren, imla kuralları ile yazılmamış, Türkçe karakter kullanılmayan ve tamamı büyük harflerle yazılmış yorumlar onaylanmamaktadır. Yorumda yasal sorumluluk yorum yapan kişiye aittir ve SAKARYA YENİHABER GAZETESİ sorumlu değildir. Ayrıca suç teşkil edecek hakaret içerikli yorumlar hakkında yorum gönderen muhataplarına dava açılabilmektedir. Yorum şikayet konusu olduğunda ,yazılı talep halinde adli makamlara bu yorumların IP adresleri verilmektedir.

GAZETE SAYFALARI

GAZETE ARŞİVİ

Arşivde Tarihe Göre Arama Yap

Arşivde Ara


 

 


 

 



 



Site İçi Arama


 

 

 

 

 

 

Anket Sorusu Diğer Anketler

MİLLETVEKİLLERİNDEN EN ÇOK HANGİSİNİN PERFORMANSINDAN MEMNUNSUNUZ?

PUAN DURUMU


altın


SAKARYADA HALI YIKAMA Sakarya'da Kiralık VinçSakarya OtelleriSakarya OtelSAKARYA HALI YIKAMASAKARYA DÜĞÜN SALONLARI