Öğretmenler kutsaldır

Yarın öğretmenler günü.

Umutlarımızı, sevgiyle yeşerten tüm öğretmenlerin günü.

Hepimizin anılarında yer etmişlerdir. Gülümseyerek hatırladığımız o geçmiş günlerde.

Sığınmışızdır onlara. Evimizin güvenli duvarlarından çıkıp, onların kollarına atılmışızdır sanki.

Gözlerine bakıp, güvenmişizdir.

Onlar, güven bana derken.

Ve... Başlamıştır hayat yolculuğu artık, onların güvenli kollarında.

Bir varmış bir yokmuş tadında.

Hepimiz yaşadık o masalı.

Kâh Dünyayı dolaştırdılar. Kâh uzaya çıkardılar. Onlarla tüm maceralara vardık.

Bayramlara, bayram tadında hazırlandık. Aile dışındaki güveni öğrendik onlardan.

Ne çok şey biliyorlardı.

Bilgi, merak, dürüstlük tohumları ektiler bize.

Görmediler bile o tohumların yeşerdiğini.

Kanat taktılar bize. Kanatlarımız kuvvetlendiğinde uçurdular.

Gidin artık, daha yükseğe der gibi.

Değerlisiniz işte bu yüzden.

Hayatımızın yönünü belirlediniz. Ve biz olduk, o ektiğiniz bilgi, erdem tohumlarıyla.

Kabımız kadar aldık.

Ama aldık.

Sevgiyle verdiniz çünkü.

Hayatıma yön veren iki öğretmen çok önemli benim için.

Hüseyin Kayalı

Gülay (Altıoksay) Yıldız

Hep öğretmen olmak istedim.

Hayatımdaki iki öğretmen kadar idealist. Sevgi dolu bir öğretmen.

Tüm öğretmenlerin Öğretmenler Günü kutlu olsun...

Çünkü, hala devam kutsal göreve. Çocuklar ve torunlar var artık ellerinizde.

İyiki varsınız.

CANIM ÖGRETMENİM. (Hüseyin Kayalı)

Hep hatırlarım sizi.

Yerde bir çöp görsem,

bir çocuk şarkısı çalsa bir yerlerde...

Bayramda, bayrakta, grofon kağıdında.

Atatürk'ü sevişimde, bayramların coşkusunda hep varsınız. Şiirlerde, orman şarkısında...

Bir arkadaşta...

Hep hatırlarım. Yazı yazarken, kitap okurken.

Herşeyde!

Hani o anlattığınız öykü var ya!

Hani, bir yere memur alınacakmış.

Hani, müdür yere bir kağıt atmış.

Tüm adaylar, gelip geçmiş o kağıdın üstünden.

Bir tanesi kâğıdı almış. Ve işe alınmış.

Nasıl bir etki yaptıysa bu öykü bende, yerdeki çöpleri geçemem.

Patron görecek sanırım.

Patronu, ne anladıysam o çocuk aklımla.

Tüm davranışlarım, hep patrona göre, patron görecek diye.

Patron kızar diye!

Kimbilir kaç kişiye anlattınız bu öyküyü?

Kaç çocuk, patrona göre yaşar sayenizde.

Keşke tüm çocukların öğretmeni olsaydınız. Hepsi bilseydi bu öyküyü.

Tertemiz olurdu her yer. Her yer temiz, çocukluğumuz gibi.

Hayatımın tüm alanlarında etkiniz hala sürüyor.

İyiki benim öğretmenim olmuşsunuz.

Sizin kanatlarınız altında tanıdığım, tüm arkadaşlarım, sınıfım hep anılarımda.

Sizin, sevgiyle, şefkatle öğrettiğiniz tüm öğretiler benzerlerini buldu.Ve ektiğiniz merak tohumu yeşerdi.

Tüm 5/B sınıfı adına size teşekkür ederim.

Sağlıklı yaşayın ÖĞRETMENİM.

____

Ahh! GÜLAY öğretmen ahh!

Sen nasıl anlatılırsın ki?

Yaşanmalı seninle.

Çocuktum!

Dedem güzel biriyle geldi evimizin bahçesine. Hiç alışık olmadığımız biriyle.

Ögretmenmiş. Tayini çıkmış bizim buraya. İstanbul’dan gelmiş.

Tabii ben bunlarla ilgilenmiyorum.

Merakla bakıyorum üstüne başına.

Ne kısa etek o öyle?

Nasıl bir öğretmen bu?

Aman Allah'ım!

Bide bizim yan evde mi kalacak?

Anneciğiyle yerleştiler, bahçemizdeki diğer eve.

Ben hep dikizliyorum. Öyle merak ediyorum ki. Ne var evde?

İstanbul’dan gelen birinin evi nasıl olur ki?

Gördüm!

Mütevazı bir evdi.

Ama; o kitaplık ve kitaplar.

Çocuk bilinçaltıma nasıl girmişse, bir daha çıkmadı.

Evimizin kızı oldun be Gülay Ögretmen.

Annen de büyüğü.

Ev şenlendi. Hayat renklendi.

Ama; bir o kadarda disiplin geldi. Biz evin çocuklarının, hiç hata yapma lüksü yoktu artık.

Öğretmen vardı evde, bahçede, heryerde.

Bahçede bizle salıncakta sallanan, tahtaravalliye binen bir öğretmen.

Yanlış bir davranışa da "bana bakın bakayım" diyen.

Eeee, sevdik biz seni bir kere.

Dikenine de katlanacaz artık.

Ahh!! Tapşini teyzemiz.

Neler öğrettin bize. Bizim evin tüm çocuklarına. Dizinin dibinde ağzımız açık, dinlerdik seni. Masallarını.

Kız kulesini ilk senden duydum. Hiç unutmadım senin versiyonunu. Gittiğimde kulaklarımda sesin, tekrar dinledim senden masalı.

Hani, o minik-minik motifler yapardın ya tapşini teyze. O motiflerden hala yapıyorum. Hediyeler, bahtaniye hep.

Her yer bahtaniye.

Nur içinde yat.

Bir öğretmen ve annesi.

Gönüllerde taht kurup, çocuk bilinçaltına neler ekermiş.

Öğrendim sizden.

Ve hep yaptığım bu.Tüm çocukların bilinçaltına güzel şeyler ekmek. Öğrendiğim gibi sizden.

Ah Gülay öğretmen ahhh.

23 Nisan için diktirdiğin yeşil elbiseden diktirmişdim. Çocuk versiyonunu.

Ya nerden bilirdim ki kızacağını.

Bir daha o elbiseyi giymediğini.

Ama ben çok mutluydum.

Canım öğretmenimin, ablamın elbisesinden giydiğim için.

Affettin mi artık?

Affet!

Yaa, iyiki tanımışım, iyiki hayatıma dokunmuşlar dediklerimdensiniz.

Önce ögretmenim, sonra ablam, şimdi arkadaşımsın.

Hayatıma, karakterime damga vuranlardan.

Çok yaşa emi Gülay ablacım, sevdiklerinle.

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Seyhan Arslan - Mesaj Gönder --- Okunma

#

göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Sakarya Yenihaber Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Sakarya Yenihaber Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Sakarya Yenihaber Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Sakarya Yenihaber Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.

08

Efdil Y. - Sevgili yazarım! Öyle içten yazmışsınız ki, anında anılarım canlandı gözlerimde..:))

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Kasım 08:05
07

engin uzun - Bu ülkeye maaşları ile yük olan Öğretmenlerimizin öğretmenler günü kutlu olsun. Az yada çok ne öğrendiysem sizden öğrendim. İyi ki varsınız. ALLAHA emanet olun.

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Kasım 08:05
06

dr. T. Sibel Yılmaz - Her ikisi de rahmetli bir öğretmen çiftin çocuğu olarak çok teşekkür ederiz sayın yazar. Kabinizin ve yüreğinizin büyüklüğünü bu yazı gösteriyor. Köyden kentten çocuklarımızın rüyalarını gerçek yapan tüm öğretmenlerimizin ruhları şad olsun, sağ olanların yolları açık olsun.

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Kasım 08:05
04

Nermin Coştur - Harikasın arkadaşım çocukluğumu yaşattın öğretmenlerimizin

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Kasım 08:05
03

Merve aydın - Bir öğretmenin en büyüm mutluluğudur ektiği tohumların büyüdüğünü görmek... dilerim okumuşlardır öğretmenlerin bu yazını seyhan teyzeciğim. Ben bu kadar etkilendiysem onlar nasıl mutlu olurlar kimbilir... eski öğretmenler yok artık diyeceğim geliyor ama eski öğrencilerde yok eski velilerde yok... ahh ne varki zaten eski tadında...

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Kasım 08:05
02

V ,Songül ekşi: - Tapşini teyzeyi,sizin dinlemeniz gibi☺️Bizlerde senin hikayelerini, dokunuşlarını heyecanla okuyoruz

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Kasım 08:05
01

Hüzeyme Avcı - Yüreğine sağlık Seyhan ablacım. duygu dolu yazinla hayatımıza dokunan öğretmenlerimizi anılarımızı hatırlattin. verdiği bilgiler ve öğrettikleri dışında güzel hayat tadında anıları olmasi o çocuğun ne kadar çok şanslı olduğudur. Tüm Öğretmenlerimizin gününü kularim.hep öğretmen olmak istediğini yazmışsın. kısa bir sürede olsada bu mesleği tatmus olman bizim gözümüzde ki o güzel ögrenensin kutlarim harika yazılarını güzel yüreğini

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 23 Kasım 08:05