Sesimi duyan var mı?

O gün tatilden dönmüş, ailem ile birlikte geç saatlere kadar sıcak yaz gecesinin tadını balkon sohbeti ile çıkarmıştık.

Saat 2.30’u bulmuştu yatmamız.  Sıcaktan bir o taraf bir bu taraf derken ancak uykuya dalmıştık ki o korkunç gürültü ve sarsıntı ile yataktan fırladık.

Ancak ayakta durmak mümkün değil, sarsıntı bize bir o duvara, bir bu duvara savurup dururken, evin içinde yükselen çığlıklarımız birbirine karışıyordu.

Bir müddet sonra kendimizi ara koridorda bulduk. Elektrikler kesikti, ancak evin içerisinde kırmızı loş bir ışık, annem kardeşlerim birbirimize sarıldık.

Ne olduğunu hiçbirimiz anlayamamıştık, çünkü daha önceden yaşanmış bir deprem tecrübemiz yoktu. Böyle bir ses, sarsıntı kıyamet koptu sandık.

Sarsıntı durmuş gibiydi, hemen dışarıya çıkmak istedik. El ele tutuştuk, oturduğumuz üçüncü kattan aşağı nasıl indiğimizi hatırlamıyorum bile.

Komşular, tüm mahalleli sokakta, deprem olduğunu aşağıya indiğimizde öğrendik.

Sarsıntılar yeniden başlayınca, binalardan uzaklaşıp, boş alanlara dağılmaya başladık.

Tam o sırada oturduğumuz apartmanın arkasında alışveriş yaptığımız marketin üzerindeki beş katlı binanın olmadığını fark ettim. Bina yerle bir olmuştu.

O an tek düşündüğüm herkes gibi yakınlarımız oldu. Canını kurtaran herkes gibi, bizde yakınlarımızı arama telaşına düştük.

Şafak sökmeye başlarken, korkunç gerçekle yüz yüze geldik.

Şehir merkezi neredeyse yok olmuştu.

Yıkılan binaların üzerinden yürüyerek geçmek zorunda kaldığımız yollarda, yükselen çığlıklar hala kulaklarımda.

Bu şehir asrın depremini yaşadı. Bunu 30 yaş altı bilmez. Ama 30 yaşın üzerindeki herkes bu felaketi çok net bir şekilde hatırlar. Bu yaşanılanlar unutulacak bir şey değil. Benim daha dün gibi hafızamda.

Bu şehri yönetenlerinde hafızasında olduğuna eminim.

Çünkü bu unutulacak bir felaket değil.

Bizimle birlikte sizlerde bu felaketi yaşadınız.

Hepiniz bir yakınınızı, sevdiğiniz dostunuzu, arkadaşınızı, annenizi, babanızı, kardeşinizi, evladınızı kaybettiniz. Deprem hepimizden bir sevdiğimizi alıp götürmedi mi?

Günlerce sokakta kalmadık mı?, aylarca çadırlarda, yıllarca prefabrikelerde yaşamadık mı?

Bunları gerçekten unuttuk mu?

Bütün bunlara rağmen aradan 22 yıl geçmiş ve depreme yönelik ciddi bir önlem alınmaması ne acı..

Halen depremde hasar gören 7 bin bina ayakta. Bu binaları bağımsız ele aldığımızda 20 bin dolayında daire yapıyor. Yani 20  bin dolayında tabutluk.

Bunlar depremden sonra yıkılmadı, ufak tefek tadilat ve makyajlarla çoğu dışardan gelen memur ve öğrencilere kiraya verildi. Yıkımı ise bir dahaki depreme bırakıldı.

Sadece konutlar mı?

Şehrin merkezinde hayalet gibi duran Hilmi Kayın İş Merkezi, Kundakçıoğlu Pasajı, Cevatbey Pasajları, hatta çocuklarımızı eğitime gönderdiğimiz hasarlı okullarımız, kamu binalarımız bile var. Kimilerine göre insan hayatı bu kadar ucuz işte.

Her afetten sonra sık sık yapılan ‘yara sarma’ anlayışından kurtulup; bilimin, tekniğin ve aklın gerektirdiği işleri yapmak gerekir.

Bunun için "risk yönetimini" hayata geçirmek zorunludur. Depremin bir doğa olayı olduğu kabul edilmeli, ancak denetimsizliğin neden olduğu olumsuzlukları ‘kader’ gibi değerlendiren yaklaşımlar terk edilmelidir diye düşünüyorum.

Ne önlem, ne denetim. Deprem oldu, ‘takdiri ilahi’ Kaderciliği terk edelim artık. Günümüzde, kaderlerimizi değiştirecek her türlü imkanı Rabbim bizlere sunmuş. Sadece Rabbimin bizlere bahşettiği aklı yerinde kullanalım yeter..

Can ve mal güvenliğinin sağlanması için depreme dayanıklı yapı üretmekten başka bir yol yok.  Geleceğimizi kadere bağlamak yerine; bilime, bilgiye, mühendisliğe, akla ve insana önem veren uygulamalar yaparsak, can ve mal güvenliğimizi riske etmemiş oluruz.

Ancak görüyorum ki denetimsizlikler, göz yummalar, ahbap-çavuş ilişkileri, para hırsı yine ön plana çıkmış, yaşanılan acılar unutulmuş. Çok katlı binalar, asmolen döşemeli yapılar boy göstermeye başladı.

24 Haziran 2018 seçimleri öncesi oy alma uğruna Çevre ve Şehircilik Bakanlığı`nın öncülüğünde, TBMM tarafından oybirliği ile çıkartılan imar affı!

Mimar, mühendis görmemiş, denetimsiz kaçak yapılara ruhsat veren af..

Bunların her biri yarın tabutluk olarak yine canlarımızı alacak.

Buna izin verenlerin vicdanları hiç mi sızlamayacak? Gerçi vicdan olsa buna izin verir mi diye de sormadan edemiyor insan..

Buda vicdan tutulması olsa gerek.

Asrın felaketinin üzerinden geçen 22 yılda geldiğimiz nokta.

Deprem yönetmeliği çıkartılmış, ancak bu yönetmeliğe uygun ortada ne bina, ne denetim var..

Ülkemiz deprem kuşağında, doğudan batıya, batıdan doğuya sürekli bir sallantı içindeyiz ama her şeyi Allah’a bırakıyoruz.

Rabbimin bize verdiği akıl mı?

Kullanamadığımız o aklın hesabını öbür dünyada vereceğiz..

 “Sesimizi duyan var mı?”

Duymayanları  Allah’a havale ediyorum.

 

# YAZARIN DİĞER YAZILARI

Yazar Günay Yazıcıoğlu - Mesaj Gönder


göndermek için kutuyu işaretleyin

Yorum yazarak Sakarya Yenihaber Gazetesi Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan yorumlardan Sakarya Yenihaber Gazetesi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.

Anadolu Ajansı (AA), İhlas Haber Ajansı (İHA), Demirören Haber Ajansı (DHA) tarafından servis edilen tüm haberler Sakarya Yenihaber Gazetesi editörlerinin hiçbir editöryel müdahalesi olmadan, ajans kanallarından geldiği şekliyle yayınlanmaktadır. Sitemize ajanslar üzerinden aktarılan haberlerin hukuki muhatabı Sakarya Yenihaber Gazetesi değil haberi geçen ajanstır.

01

Matrakçı Nasuh - Sayın yazar çok panik yapmayın hükümet tüm tedbirleri aldı alıyor

Yanıtla . 0Beğen . 0Beğenme 17 Ağustos 18:24