Peki

Farkında mıyız bilmiyorum ama ‘’operasyon’’ gibi ‘’harekat’’ gibi yumuşak kelimeler ile ifade ediyor olsak ta, şuan Afrin’de, Amerika – Türkiye savaşı yaşanıyor. Vakit, bir olma, iri olma ve diri olma vakti olsa da, tanımı olmayan, benim ülkemin havasını soluyan bazı cisimler, savaş yaşarken bile, ülkeye öfke ekmek istiyor.
Umuduma deli gibi sarılmak, ne olursa olsun, umudu kaybetmemek istiyorum. Ancak anladım ki, biz, hiç bir zaman ‘’biz’’ olamayacağız. Anladım ki, biz, hiç bir zaman birlik olamayacağız ve anladım ki, biz, hiç bir zaman tek dert çatısı altında ağlayamayacağız.
Peki o zaman, tek millet olmayalım hiç. Tek bayrak altında buluşmayalım biz.  Peki Ohal’de, tek vatan için, hep beraber can vermeyelim hiç. Hele hele, tek devlet için, yekvücut olmayalım biz. Hadi madem, her birimiz, küfür edelim sağa sola. Bizim kafamızdan geçen fikre, aykırı olan her bir fikrin içine deli gibi nefret kusalım. Hadi, hiç durmadan, lafın nereye gideceğini hiç düşünmeden, kavga edelim birbirimizle.
Tamam o zaman, ülkemiz, çok büyük tehdit altında iken, başta Abd olmak üzere, tüm batı ülkeleri, Türkiyemizi, yeni dünya düzeninde istemiyor iken bile, biz, ülkenin her yerine, nefret tohumları ekmeye, varolan huzura kurşun sıkmaya ve yok yere ayrışmaya devam edelim. Bırakalım bari, ülke aşkını. Bayrak aşkını. Bırakalım artık, vatan, millet, ezan, özgürlük aşkını. Madem denedik olmadı, bir, birlik ve beraber olmaya çalışmayalım bundan sonra. ‘’ülkede barış olsun’’ ‘’sevip sevilelim’’ ya da ‘’her fikre saygımız var’’ havalarını, bir kenara koyalım.
Evet evet, ülkemiz, özgürlüğümüz, can güvenliğimiz tehdit altında olması, umurumuzda olmasın. Ülkenin her yerine, öfke, kin ve nefret ekmekten, hiç vazgeçmeyelim. Ülkemiz, Amerika ile savaş halindeyken de, birimiz, “Ak parti’’ desin, birimiz, ‘’Chp.’’ sadece ama sadece kendi fikrimizi doğru kabul edip, diğer fikirlere sağır olalım. Çok acı ama ister ülke batsın, haritadan silinsin, millet aç kalsın, ezan sussun, Kur’an rafa kalksın, hatta ve hatta isterse, bir Amerikalı gelip, İslamin son kalesi Türkiye’yi esir alsın. Bunlar bazı insanlar için, hiç ama hiç önemli değil.
Beni bilen biliyor. Niyetim asla, bir tarafa çamur atıp, kendi gönül verdiğim tarafı övüp, havalara çıkarmak değil. Elbette her insan, istediğini düşünüp, istediğini zikir etmekte hür ve özgür. İster teröre sövsün, ister terörü övsün. Bana ne, kime ne. Ama terörü öven bir insan, bu millete, bu vatana, bu güzel dine, hatta ve hatta, bu dünyaya ait olamaz. Kabul, böyle bir insan, kendini siyasetçi olarak ta görebilir, bir parti başkanı olarak ta. Ama kendini bu şekilde lanse ediyor olması, o insani, asla masum kılmaz.
Evet, karar tam olarak bize ve bizim vicdanımıza ait. Ülkemiz tehdit altında iken, ister bir ve beraber olalım, ister kavga etmeye tam gaz devam edelim. İster seçilmiş iktidarı beğenmiyor olsak ta, teröre karşı beraber mücadele edelim, ister iktidarı beğenmediğimiz için, terörün yanında olalım. Ama sonunda başımıza bir Amerikalı geldiği zaman ağlamayalım.
İşte ağlamamak için, lütfen bir ve birlik olalım. Çünkü, bizim tek vatanımız varsa, bize de, tek bayrak altında, tek devletin huzuru adına, tek millet olmak düşer. 

YORUM EKLE

banner22

banner21