Sesimi duyan var mı?

  SESİMİ DUYAN VAR MI?

Depremin tarihini açıklıyorum

-Elinizde bir şey varsa beni vurun öldürün abiii...

-Yavrularım nerdesiniz? Kıbıldayamıyorum...

-Abimm gitti abimmm! Yanımda ama  konuşmuyor hiç...

-Amca çabuk kır. Annem ölüyor!!!

Bir kaç saniye içinde onbinlerce can kör bir karanlığın içinde kalacak.

Betonlar, kolonlar, kirişler arasında sıkışacaklar...

Doğup büyüdükleri şehir, yuva dedikleri evler üstlerine betondan bir battaniye gibi örtülecek...

Bağıracaksınız..  Canınız acımayacak ilk başta..

 Ne olduğunu anlayamıyacak gençler büyük ihtimalle.  

Üstünüzdeki ağırlığı ve karanlığı anlıyamadığınız için bağıracaksınız..

Tam siz anlamlandırmaya başladığınızda olup biteni, canhıraş çığlıklar duymaya başlıyacaksınız..

Yardım feryatları dolduracak semayı..

Ölmek ile hayatda kalmanın verdiği acı şiddeti belkide ilk defa bu kadar yakın olacak.

''Lambayı yak anne lambayı yak,  birşey göremiyorum'' diye bağıracak bir kaç metre yanınızdaki evladınız.. Ama uzanamayacaksınız ona!!

Belki son bir kez bile dokunamayacaksınız az önce kalbini kırdığınız babanıza...

Küçücük bebeğinizi enkazdan çıkarttıklarında yeniden bir çocuğunuz olmuş gibi koklayarak ağlıyacaksınız..

Belki şanslı olacaksınız, başınıza yaprak bile düşmeyecek o gün..

Ama acıdan kurtulamayacaksınız çünkü tüm sevdikleriniz sizin kadar şanslı olamayacak. Hiç tanımadığınız biri ile sevdiklerinizi kurtarmaya çalışırken bulacaksınız kendinizi.. Hem ağlıyacaksınız hem kazacaksınız tırnaklarınızla betonları..

Parasını verip sahip olduğunuz betonların sizi ne kadar çaresiz ve aciz bıraktığına şahit olacaksınız.

Hayatta olsunlar diye dua ederken yüreğiniz patlıyacak gibi olacak..

En yakınlarını kaybetmiş olan doktorlar hemşireler başkalarının acısını dindirmek ile uğraşacaklar..

Hastane önlerindeki kuyruklarda aspirinden başka ilaç ismi dahi bilmeyenlerin yakınlarına çaresizce kalp masajı yapmaya çalıştıklarını görecek gözleriniz..

Koca bir şehir can pazarına dönecek toz bulutu içinde.

Bir kahramanlığa adını veren Sakarya dehşetin diğer adı olacak o gün...

O gün binlerce kişi yaralanacak sakat kalacak...

O gün binlerce çocuk yetim, öksüz olacak...

Binlerce ana baba evlat acısı tadacak...

Akıllarına hiç untamayacakları bir tarih kazınacak ve yüreklerine derin bir acı...

DEPREM ne zaman mı olacak?

Bir gün bir ateş düşecek bu şehri o güne kadar yönetenlerin yüreğine.

Elleri başlarının arasında ''keşke'' diyecekler ''keşke daha fazla şey yapsaydık''.

İşte o gün DEPREM olmuş olacak...

Ve büyük ihtimal ile ilk duyacağın cümle olacak SESİMİ DUYAN VAR MI?

Söylesenize...

Hala SESİMİZİ DUYAN yok mu?

NOT: Bu satırları yazarken anılarını, acılarını hatırlattığım herkesden beni mazur görmelerini dilerim. Yöneticilerimizin bu yazıyı suçlama olarak değil, yaşanacak acıları hatırlatma olarak anlamalarını ve gerekenleri hızlı bir şekilde yapmalarını beklerim.

Birileri bunları hatırlatmalı ki bizim yaşadığımız acıları ne biz tekrar yaşıyalım ne de evlatlarımız yaşasın...   

Bir an önce elimizden gelen ne varsa yapmalıyız. Yukarıda yazılanlar kaderimiz değil değiştirebiliriz. Yöneticilerimize duyurulur..

Saygılarımla...  

YORUM EKLE
YORUMLAR
Kenan Çatalbaş
Kenan Çatalbaş - 4 ay Önce

Kalemine sağlık çok güzel olmuş

Norden
Norden - 4 ay Önce

Bence sesiniz yine duyulmuyor. Daha çok bağırmalıyız

Adnan ÖZHAN
Adnan ÖZHAN - 4 ay Önce

Tebrikler kardeşim güzel bir.konu hayatı konuda hatırlatma kalemine sağlık.

Keskin
Keskin - 4 ay Önce

Tüylerim diken diken oldu içim acıdı Allah bu afeti birdaha yaşatmasın kimseye

Zuhal Kılıçaslan
Zuhal Kılıçaslan - 4 ay Önce

Gerçekleri görmezden gelmiyelim. 20 yıl önce yaşadıklarımızı unutmadan gerekenin yapılması dileklerimizle.

Ömer Emecan
Ömer Emecan - 4 ay Önce

Güzel bir yazı.. Çok beğendim.. Tebrik eder, devamını beklerim..

Fügen Özgen
Fügen Özgen - 4 ay Önce

Acı da olsa hatirlanmalı hatırlatılmalı. Güzel bir yazıydı.

Serkan iskender
Serkan iskender - 4 ay Önce

İşte bu