Sessizlik operası

 Kelimelere, birkaç ifadeye sığmayan, kalıba sokamayacağınız KAVRAM; bilin bakalım neyim ben?

Kahve tonlarım var benim yeşerecek, yeşillerim var ekilip bereketlenecek, umutlanan pembe mavilerim var çiçeklenecek, al yanaklarım, mor fistanım, kırmızı tutkularım var içimde, gökkuşağı renkleri var paletimde...

KADINIM ben kadın, kadın halimle bedenimle

İnsanım ben içten gülüşlerimle

Merhametim ben, duygu yüklü kalbimle

Her alanda koşan, yoğrulan, yoğuran, çoğaltanım kimi zaman

Yaşantıların yarısıyım, anne, eş, kardeş, abla, hala teyze, yenge ilmik ilmik işlenirim her köşeye

Hangimizin hayatında kadına dair iz yok ki?

Kadının adı yok deniliyor ya, binbir surattır görmesini bilene yar, yardımcı, tamamlayıcı, ESER...

Ne Türkan Saylanlar, Nene Hatunlar, Sabiha Gökçenler ve daha bir sürüler övünç kaynaklarımız.

Şimdi geldiğimiz noktaya bakın şiddet, taciz, öldürülme ve bunun gibi uzar durur liste...

Hangi adamın yüzünde kezzap yanığı vardır?

Hangi erkek bedeni isteği dışı tacize maruz kalmıştır?

O kadar örnek var ki insanın, insan olanın, insan kalanın içini acıtan..

Fransa’da 2019 Mart ayında Julie Douib adlı kadın defalarca şiddeti polise bildirdiği halde kendisine şiddet uygulayan eski eşi Bruno Garcies tarafından silahla vurularak öldürüldü.

Üstelik ölmeden 2 gün önce karakola başvurmuş, ruhsatlı silahı olan eski eşinin onu vurmasından korktuğunu bildirmiştir. Cevap olarak 'Üzgünüz ama eşiniz ruhsatlı silahı size doğrultmadığı sürece elinden alamayız' denilmişti. Eski eşin silahı elinden alınmamıştı ama Julie'nin yaşamı elinden alınmıştı diğerleri gibi...

Pınar Gültekinler, Ceren Özdemirler, Özgecanlar, Aleyna Çakırlar ve daha ÇOKLAR....

Kadınlar, kadınlar oldum olası ağladılar, yok oldular.

SESSİZLİKLERİNDEKİ OPERAYI SUSTURDULAR

Oysaki giyecekleri ne çok rol vardı bedenleri üzerinde

Oysaki sevecekleri ne çok ruh vardı iyileştirecekleri,

Bir varlığıyla bin parçada olabilecek canlara kıydınız, kıyım yaptınız adam gibi görünen hallerinizle

Nefret kusmuklarında boğulun inşallah!

Hayat eve sığar deniliyor ya bi sığdıramadınız kadınları köşelerinize gönüllerinize, evlerinize

Umarım bundan sonrası için, insan kalabilmeniz dileğiğle!.....

YORUM EKLE
YORUMLAR
Sare taş
Sare taş - 1 ay Önce

Ne güzel bir anlatım ruhumuza dokundunuz yolsuz Hn sevgiler

Nazan çelik
Nazan çelik - 1 ay Önce

Kalemine yüreğine sağlık arkadaşım

Barış Ayan
Barış Ayan - 1 ay Önce

Kaleminize emeğinize sağlık çok güzel anlatmışsınız çok önemli bi konuya değinmişsiniz tebrik ederim

İrem Dayı
İrem Dayı - 1 ay Önce

Önemli olan insan olmak değil "insan kalabilmek".. Ne güzel anlatmışsın kalbinin güzelliği kalemine de yansımış.

Şevkani Adanur
Şevkani Adanur - 1 ay Önce

yine çok güzel konuya değinmişsiniz kaleminize sağlık.Türkiyenin en büyük ve kanayan yarasıdır kadın..

Hakan cetin
Hakan cetin - 1 ay Önce

Yıldız hanım kaleminize sağlık soluksuz okudum okudukça hemcinslerimin kadınlara yaptigi bu utançtan ben utandim kaleminize yureginize saglik

Feyza pekcan
Feyza pekcan - 1 ay Önce

Çok güzel ifade edilmiş.kadına şiddet bitmeyecek.#İstanbul sözleşmesi hayat kurtarır

Lüfik Refik şahika
Lüfik Refik şahika - 1 ay Önce

Yine son kelimesine kadar hak vererek okuduğum bir haber daha... Diğer yazılarınızı da heyecanla bekliyorum