KARADENİZ MANİLERİM

Ömer Emecan
Ömer Emecan


Çam dağı’nın suları,

Yaz gününde buz olur,

Yetmişlik ninem içse,

On dördünde kız olur…

Terek diyorlar terek,

Terekler dolu börek,

Gülümü görmem yetmez,

Her gün koklamam gerek…

İndim çitin dibine,

Kuzuları yayarım,

Teskereci yarim var,

Gününü ben sayarım…

Çıtıruk ağacının,

Dalında kuş yuvası,

İfil ifil yar kokar,

Yaylaların havası…

Gitmiş Karapelit’e,

Petekler’den su içmiş,

Kokusundan anladım,

Gülüm bu yoldan geçmiş…

Belemişler bebeği

Beşik diyorlar beşik,

Ablalarım evlendi,

Şimdi de bende keşik.

Bi koşama un ile,

Mısır ekmeği olmaz,

Göremedim yaylada,

Nasıl gözlerim dolmaz.

Kuzine’nin gözünde,

Mısır Ekmeği pişer,

Yolların bizim köye,

Söyle ne vakit düşer?

Kuruttum da otları,

Dırmaçla bağlıyorum,

Gönderdiği habere,

Üç gündür ağlıyorum…

Kıymetimi iyi bil,

Yirmi dörttür ayarım,

Araya elçi katma,

Islık öttür duyarım…

Yaylanın havasını

Çekemem doya- doya,

Bu sene de gelmedi,

Sözü var bana goya.

..Sebilimdir..

İsteyen alabilir. (Ö.E)

- Sakarya Yenihaber Gazetesi, Ömer Emecan tarafından kaleme alındı
https://www.sakaryayenihaber.com/makale/7977088/omer-emecan/karadeniz-manilerim